:ควันหลงสงกรานต์
posted on 22 Apr 2008 11:28 by nokonthehardrock in travel
สวัสดี พ่อแม่ พี่น้อง เพื่อนสนิท มิตร สหาย ที่รักทุกท่าน
เป็นไงกันบ้าง
วันสาดน้ำของไทย
วันสงกรานต์ อะแหละ
ออกเดินทางจากภูเก็ต วันที่ 11 เมษา ตอน 3 ทุ่ม ครึ่ง ถึงบ้านตอน ตี 3
พ่อมารอรับ กลับไปถึง นอนยาว ถึง 9.30 ของ อีกวัน
วันที่ 12 เมษา
ไม่ไปไหนเลย
เพราะตื่นมาเห็นสภาพบ้านแล้วรับไม่ได้
ยังกะบ้านร้าง
อย่างว่าอะนะ พ่อ+แม่ อยุ่กัน 2 คน
ไม่รู้อยุ่บ้านกันมั่งรึปล่าว
ลูกไม่อยู้คงเที่ยวกันเพลิน
ตื่นมา เลยจัดการปัดกวาดเช็ดถู ล้างห้องน้ำ
ไปเสร็จเอาตอนบ่ายโมง นอนต่อจนถึง เกือบ 5 โมงเย็น
แม่คง งง ว่ามันไปอดหลับอดนอนแต่ไหนมา
นั่นสิ..ทำไมถึงนอนได้ขนาดนั้น
(สงสัยว่าจะแก่แล้ว)
วันที่ 13 เมษา
ตื่นกันตั้งแต่ 6 โมงเช้า เตรียมของไปวัดที่ จ.ตรัง เนื่องจากบรรพบุรุษ อยู่ที่นั่น
เวลาทำบุญเลยต้องไปที่ที่เค้าอยู่กัน
เสร็จเอาตอนบ่าย
พ่อมาส่งขึ้นรถใน อ.นาโยง จ.ตรัง
เพื่อติดรถพี่สาวกลับพัทลุง
เพราะพ่อ+แม่ มีธุระต้องค้างที่ จ.ตรัง
กลับถึงบ้านบึ่นมอไซไปหาพี่ชายที่ อ.ตะโหมด
ไปเยี่ยมหลานๆ
ไปร่วมงานย้อนยุคที่ชุมชนที่ทำงานเก่า
ไปเจอพรรคพวก เพื่อนร่วมงานเก่า
ไปเจอคนเก่าๆแก่ๆ
คืนนั้น
หลานทั้ง 2 ตัว
มานอนด้วย
เด็กอะไรว้า
ซนจริ๊ง
พ่อจะเอาไปนอนก้อไม่ไป
จะนอนกะน้านก
น่ารักจริงๆ
วันที่ 14 เมษา
..เที่ยงๆออกมาจากบ้านพี่ชายเพื่อไปกินข้าวกะเพื่อนร่วมรุ่น ม.ปลาย
รีบๆซิ่ง ๆๆๆๆ
พอใกล้จะถึงบ้านเพื่อน
ด้วยความาที่ถนนมันโค้งเยอะ
เราก้อขับรถเร็ว
โค้งแรกผ่านไป
มาถึงโค้งสอง
หุหุ
เห็นแล้วล่ะว่าโค้งนี้ต้องหักไม่พ้น
คิดในใจ
- - ชนแล้วกูคราวนี้ - -
แหกโค้ง สิคับพี่น้อง
โครม !!!!!!!!!
ลงไปนอนแอ้งแม้งอยุ่กะพื้นถนน
ลุกขึ้นมาเลือดหยดแหมะลงมาที่มือ
โดนหมวกกันน็อคบาดคาง
มือถลอกนิดหน่อย
หมวกกันน็อคแตกยับเยิน
แทบจะไม่มีบาดแผล
แต่ถ้าเห็นสภาพหน้ารถมอไซค์จะใจหาย
เพราะมันปักอยู่กะหลักกิโลเมตรพอดิบพอดี
ลองนึกภาพว่า ถ้าหัวเราไปปักอยู่ตรงนั้น
.....เอิ่ม.....อย่าคิดเลยดีกว่า
มันเสียว
เพื่อนรีบมารับพาไปทำแผล
แล้วก้อไปนั่งกินข้าวกะเพื่อนต่อได้จนเย็น
(ทนฮิบฮ๋าย)
วันที่ 15 เมษา
คืนนั้นกลับไปนอนที่บ้านแม่บุญธรรม
ยังมีแรงทำกับข้าวกินกันอีกนะ
มันเป็นปกติที่กลับไปทุกครั้งต้องทำอะไรกินร่วมกัน
ไม่อยากแสดงความเจ็บปวดให้เค้าเห็น
เดี๋ยวจิเป็นห่วง
แล้วจะไม่ได้กลับมาทำงานภูเก็ต
จะซวยเอา
ตอนเย็นก้อกลับเข้าไปนอนที่บ้านพ่อ+แม่ จริง
ไปถึงก้อบอกพ่อ+แม่
"ขับรถแหกโค้งมา"
พ่อ+แม่คงแปลกใจว่าไม่มีแผล
แต่คงเห็นว่าเดินกะเผลก
เจ็บเข่า คอเคล็ด เจ็บหน้าอก เจ็บซี่โครง
พอไหวๆ
วันที่ 16 เมษา
รีบตื่นตั้งแต่ ตี 5.30
เพื่อเตรียมตัวกลับภูเก็ต
ต้องเอารถมอไซค์มาใช้ที่ภูเก็ต
มันจะมีรถที่บรรทุกมอไซค์แค่ 3
เที่ยว 7.00 , 8.00 และ 17.30
เลือกเอาเที่ยว 8.00 สะดวกที่สุด
นั่งหลับมาเกือบตลอดทาง
มันเหนื่อยๆไงไม่รู้
มาถึงที่บ้านตอนบ่าย 3 บ้านโคตรรก
คุณที่รักอยู่ยังไงกันว้า
เจ้าตัวไม่อยู่ไปเที่ยวเกาะ
พอจัดบ้านเสร็จดั้นกลับมา
เลยทำอะไรกินกัน
หลังจากนั้นก้อสลบสไหล
เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ล่ะ ???
วันหยุดย๊าว ยาว
ไปเที่ยวไหนทำอะไรมาบ้าง ??
เล่าสู่กันฟังบ้างสิ
หวังว่า
ทุกคนคงเดินทางไปไหนมาไหนด้วยความสวัสดีทุกคน นะ
ปล.1 - - พี่เจด้าจ๋า ช่วงนี้งานยุ่งมากมาย ตอนนี้อยู่ไหนกันจ้ะ ผ่านหน้าบ้านหลายครั้งแต่ไม่ได้แวะไปหา - -" สวัสดีพี่วัชรินทร์+เดี้ยงศักดิ์ด้วย (ตอนนี้เดี้ยงศักดิ์มีเพื่อนเดี้ยงแล้วน้า แหกโค้งมาเข่ยังเดี้ยงอยู่เลย)
ปล.2 - - พลอยจ๋า ไปเที่ยวมาเป็นไงมั่ง มาเล่าสู่กันฟังด้วยเด้อ
ปล.3 - - คุณลิง !! สบายดีไหม คิดถึง ค่ะ